صحابى آگاه مشكل خود را حل مىكرد و كارها سريع در روال خود قرار مىگرفت . و هنگامى كه روح پيامبر در آستانه عروج به ملكوت اعلى قرار داشت آخرين عرضه آيات قرآن صورت گرفت تا هيچ‌گونه كاستى و افزايشى در آن صورت نگرفته باشد . و اين كار تنها دربارهء قرآن و مانند آن صورت گرفت « 1 » . سپس وى نسخ تلاوت و بقاى حكم را نيز مورد مناقشه قرار داده است . ولى در اينجا مجال بيان سخن وى نمىباشد . ليكن بايد بخشى از سخن وى را با دقت مورد نقد قرار دهيم و بگوئيم : نسخ تعديل حكمى يا الغاى آن پس از مدتى نيست . بلكه اساسا نسخ اين است كه حكمى فى نفسه محدود به زمان مشخصى و شرايط مشخصى بوده است . و پس از انتها آمد حكم و تغيير شرايط حكم ديگرى جاى آن را گرفته است . و نسخ به اين معنا هيچ اشكالى ندارد و در احكام صورت گرفته است و علما هم آن را پذيرفته‌اند . ( 3 ) سخن بلاغى درباره نسخ تلاوت : عالم ربانى علامه شيخ محمد جواد بلاغى ( ره ) دربارهء نسخ تلاوت - پس از يادآورى اين نكته كه اخبار آن آحاد است مىگويد : چگونه اخبار آحاد مىتوانند آيات قرآن را كه مبنى بر قطع هستند اثبات كنند ؟ در صورتى كه در جامعه اسلامى طى قرون متمادى كمتر ديده شده است فردى يا گروهى در مباحث مربوط به قرآن ، بر غير يقين تكيه كنند يا در مسئله مهمى و موضوع دينى اساسى جز با يقين پيش بروند . البته در امور تاريخى و داستانها بعضى از احاديث را ذكر مىكنند اما نه در مسائل بنيادى جامعه اسلامى . سيوطى در الاتقان درباره آيات منسوخ التلاوة رواياتى را نقل مىكند . از اين روايات ده روايت از يك‌تن است . يعنى از ابو عبيده مىباشد . مضمون اين ده روايت نسخ تلاوت نيست بلكه از ميان رفتن آياتى توسط امت است . مخصوصا روايات عايشه ، حميده و مسلمة بن خالد ، كه از اين ده روايت است صراحت در از بين رفتن به وسيله امت صدر اسلام دارد بالأخص روايت عايشه در منسوخ التلاوة و الحكم . و يا روايات زرّ بن حبيش و خالة ابى امامه در لفظ آيه رجم و ماجراى عمر با آيه ، دچار اضطراب زيادى است . و ناقلين آنها با اين اغتشاشات نقل كرده‌اند . از جمله حاكم

--> ( 1 ) تاريخ القرآن / آبيارى ، ص 166 و 167 .